หลวงพ่อธัมมชโย ที่ฉันรู้จัก

     ฉันได้ไปวัด นั่งสมาธิวันอาทิตย์ และบางครั้งก็จะมีวาระพิเศษได้นั่งธรรมะกับกลุ่มเพื่อน ๆ โดยมีหลวงพ่อธัมมชโยมานำนั่งสมาธิ สอบถามประสบการณ์ภายในว่า นั่งสมาธิแล้วเป็นอย่างไรบ้าง ครั้งแรกที่ฉันเห็นหลวงพ่อ ฉันรู้สึกถึงความมีเมตตาของท่าน ดูท่านเป็นพระที่ใจดี มีความผ่องใส เหมือนมีแสงสว่างออกมาจากตัวท่าน ท่านพูดเพราะ  สิ่งที่เห็นเด่นชัดมากอีกอย่างหนึ่งคือ ท่านรับฟังทุกเรื่องจากทุกคนที่มากราบท่าน ไม่ว่าใครจะเล่าเรื่องอะไร ท่านรับฟังและให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ ตรงประเด็นทุกเรื่อง เหมือนท่านเข้าไปนั่งอยู่ในใจคน ๆ นั้น ท้ายสุดท่านก็จะแนะนำให้ทุกคนนั่งธรรมะ ทำสมาธิ ประมาณว่า ขึ้นต้นอะไรก็ได้ แต่ลงท้ายต้องปฏิบัติธรรม
     มีครั้งหนึ่งฉันได้นั่งธรรมะกับท่าน ท่านแนะนำการปฏิบัติธรรมเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ท่านนำนั่งสมาธิ โดยให้นึกถึงเส้นด้าย ๒ เส้น ตัดกันเป็นกากบาท จุดตัดเล็กเท่ากับปลายเข็ม เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ ตอนนั้นด้วยความที่ฉันเป็นเด็ก ฉันรู้สึกว่า ทำไมต้องเส้นด้าย ฉันมีโอกาสได้ถามท่านเมื่อท่านให้สอบถามหลังจากการนั่งปฏิบัติธรรม ฉันถามท่านว่า "หลวงพ่อคะ หนูสามารถนึกถึงเชือกปอตัดกันได้ไหมคะ คือ เส้นด้ายหนูรู้สึกว่ามันเล้ก เล็ก น่ะค่ะ" ท่านก็มีเมตตา ยิ้ม แล้วตอบฉันมาว่า "ได้จ้ะ จะนึกให้เส้นใหญ่ขนาดไหนก็ได้" ประมาณว่า เอาที่สบายใจ ฉันก็สบายใจจริงๆ นะ คือท่านให้เราทำในสิ่งที่เราทำแล้วใจสบาย (ตอนนั้นใจฉันก็คงยังละเอียดไม่มาก เลยทำให้นึกถึงเส้นด้ายแล้ว รู้สึกว่า เหมือนเราต้องฝนใจเราให้เป็นเข็ม แล้วเอาไปวางอยู่ในจุดที่เล็ก ๆ ตรงกลางกาย) ปัจจุบันฉันเข้าใจแล้วว่า ใจที่ละเอียด นุ่มนวล ควรแก่การงาน เป็นอย่างไร แต่ละคนก็จะมีระดับความนุ่มนวลของใจของตัวเอง ฉันไม่เปรียบเทียบประสบการณ์กับคนอื่น คนไหนนั่งได้ดีฉันก็อนุโทนาบุญกับเขา ฉันก็ตั้งใจฝึกใจของฉันไป
     ฉันได้ไปรับบุญเก็บใบไม้รอบ ๆ ศาลาจาตุมหาราชิกา ตอนนั้นฉันตั้งใจเก็บใบไม้ร่วง ๆ ตรงโคนต้นไม้ ตามทางเดิน ฉันอยากให้ทางเดินและรอบ ๆ ดูสะอาด ใจฉันคิดแค่นั้น รับบุญเสร็จได้สักพักหลวงพ่อท่านเดินมา ผ่านตรงที่ ๆ ฉันได้ทำความสะอาดพอดี ท่านพูดขึ้นมาว่า "โอ้โห สะอาดมากเลยจ้ะ" ฉันมองไปข้างซ้ายข้างขวา ท่านพูดกับใคร อ้าว เป็นเราเองนี่ ท่านยิ้มแล้วเดินขึ้นบันไดศาลาฯ ไปนำนั่งปฏิบัติธรรม ฉันนั่งปลาบปลื้มใจอยู่ นึกในใจ เอ๊ะ ท่านรู้ได้ยังไงว่าเราเป็นคนทำ
     หลวงพ่อธัมมชโย ท่านเชี่ยวชาญทางด้านการปฏิบัติธรรม เมื่อวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ฝ่ายวิปัสสนาธุระที่ พระเทพญาณมหามุนี ศรีธรรมโกศล โสภณภาวนานุสิฐ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี^[ (เครดิต ข้อมูลจากวิกิพีเดีย)
     จะเห็นได้ว่า หลวงพ่อท่านมุ่งเน้นให้ทุกคนรักษาใจของตัวเอง ให้อยู่กับปัจจุบัน และให้ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ตามแบบอย่างที่พระพุทธองค์ท่านทรงสอนเอาไว้ ท่านสมถะ อยู่อย่างเรียบง่าย มีแต่ความรักและความปรารถนาดีต่อทุกคน ต้องการให้ทุกคนเข้าถึงความสุขภายในจากใจที่หยุดนิ่ง
     ที่ฉันเขียนอธิบายมาทั้งหมดนี้ ความซาบซึ้งจะแตกต่างกันในแต่ละคน ต้องมาสัมผัส มาศึกษาเรียนรู้ ถึงจะเข้าใจ หากใครยังไม่ได้มาที่วัดพระธรรมกาย ก็ขอถือโอกาสเรียนเชิญมาร่วมงานที่วัด ทุกวันอาทิตย์จะมีการปฏิบัติธรรมประมาณ ๙.๐๐ - ๑๑.๐๐ น. มีอาหารกลางวันให้ทานด้วยค่ะ มาร่วมซาบซึ้งใจที่ประเทศไทยเรามีพระพุทธศาสนา มีพระสงฆ์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระรัตนตรัย มีพระที่ประพฤติดี ปฏิบัติชอบ สอนธรรมะให้เราดำเนินรอยตามพระพุทธองค์ เรียนเชิญนะคะ